برای بعضی کارها واقعن بهانه لازم است. مثلا من اگر هر روز جلوی شما –خود شخص شخیص شما را می گویم!- بگیرم و همین حرفایی که اینجا می نویسم را بگویم، به سلامت عقلی من شک می کنید !
به نظر من حتی جایی مثل دانشکده هم بهانهست ! برای یاد گرفتنِ اینکه جنس مخالف هیولا نیست و فرشته نیست. بهانه ایست برای یاد گرفتنِ جورِ دیگری بودن.
اما روز دختر، از آن بهانه هایی ست که من دوستش دارم. گیریم که خیلی ها اصلا این روز را مسخره بدانند. گیریم که بعضی ها با مناسبتش مشکل داشته باشند. گیریم که بعضی ها بگویند «فلسفه ی روز دختر چیست؟ روز زن برای تکریم همسر و روز مرد برای احترام به پدر است و این یکی هیچ معنایی ندارد».
چه حرف ها !
به قول مستور عزیزم، دخترها نیمه ی حلال دنیای ما هستند. با همه ی سادگی اعصاب خوردکن بعضی هایشان. با همه ی آب زیر کاه بودن برخی هایشان. اصلا استثناها را بی خیال! دخترها بدون شک فرزند مهربانی خدایان اند. فرزند روزهایی که روز خوب خدا بوده. که عصبانی و بدخلق نبوده. که حوصله داشته بنشیند انگشتان به این ظریفی را بکشد. جوری که طـــــــــــــــــــــول می کشیده خلقت یکی و بعد خیره شدن خدا به مخلوقش همانا و به تعویق افتادنِ خلقت بعدی همانا !
روزتان مبارک دختران سرزمینم، که بی هیچ تردیدی شایسته ی زندگی بهتری هستید. از تیرگی ها و نقش ما پسرها، این بار چیزی نمی گویم !
به سلامتی زیبایی تان !
